بار دیگر ، برج دیگر، میراثی دیگر
خیلی قبلتر که دغدغه های معمارانه داشتم و با معماری سر و سری داشتم هماره در فکری بودم نگران کننده: "ما برای نسلهای بعدیمان چه اثری میسازیم که در خور شانمان باشم؟ مثلا ۲۰۰۰ سال بعد یک ایرانی چه چیزی از معماری ما خواهد دید که همتای تخت جمشید برای کنونیان باشد؟" اما حالا این سوال اصلا برای من وجود ندارد . در عوض پرسشی دیگر برایم ایجاد شده:
"آیا ۵۰ سال بعد اثری از آنچه اکنون با نام میراث فرهنگی و طبیعی میشناسم وجود خواهد داشت؟"
میدانید چرا این سوال برایم ایجادشده؟سد گتوند و تنگه بلاغی و بیستون و میدان نقش جهان و ...امروز آرامگاه فردوسی(در این عکس یک دکل بی قواره در پس آرامگاه فردوسی نمی بینید؟) این پرسش را برایم ایجاد کرده است.
کاش می شد اینجا هم گفت: پی افکندم از نظم کاخی بلند...
محمد درویش عزیز ، ابراهیم اقبال ، فرداد دولتشاهی و ارمغان مقدس هم مطلبهای با ارزشی در همین مورد نوشته اند.
اکنون راوی ،پروانه اسماعیل زاده ، شهروند هم در این باره نوشته اند.شما چی؟
و آیدا آدینه ...
و عمار رفیعی و رزا بداغی و عالیه اشتری
وامروز(۱۶ آبان) اهالی فرزانگان تا 73 ، مرد خاکی ، رضا بی تقصیر
و امروز هم:لنیوم ، وحید رضا مصوری ، دو در دو ،...
